Wirtualna rzeczywistość (VR – virtual reality) – jest czarującą techniką oferującą wyjątkowe cechy pod względem immersji i interakcji, jest narzędziem, które pozwala zrealizować odwieczne marzenie podróżowania w czasie i przestrzeni. Zastosowanie aplikacji wykorzystujących tę technikę wydaje się nieodzowne szczególnie w edukacji muzealnej.

Aplikacje wirtualnej rzeczywistości mogą wykorzystywać jako źródło różne platformy cyfrowej integracji danych - dane fotogrametryczne, projekty z programów CAD 3D, dane ze skanera laserowego czy też dane fotograficzne. Aplikacja wirtualnej rzeczywistości może powstać bezpośrednio z materiałów źródłowych ale może być także stworzona na podstawie modelu 3D, wizualizacji czy nawet zdjęć fotograficznych. Wybór sposobu tworzenia aplikacji zależy od dostępności danego źródła danych. Projekty mogą bowiem odzwierciedlać rzeczywiste obiekty lub odtwarzać "od  zera" obiekty fizycznie nieistniejące. Oczywiście takim obiektem może być nie tylko np. pojedyncza rzeźba ale także całe miasto. Jako element końcowy projektu może powstać nie tylko interaktywna aplikacja komputerowa ale także film wykonany w technice standardowej czy stereoskopowej .

Korzyści wynikające z zastosowania aplikacji wirtualnej rzeczywistości  w placówkach muzealnych
	Naukowe – budowa spójnej platformy gromadzenia informacji, szczególnie w przypadku obiektów rekonstruowanych
	Edukacyjne – przystępny sposób przedstawienia historii miejsca i ludzi, trwalszy efekt przekazu informacji dzięki oddziaływaniu na wiele zmysłów
	Promocyjne – atrakcja turystyczna, zmiana wizerunku poprzez wykorzystanie najnowszych technologii multimedialnych
	Ekonomiczne – możliwość prezentowania szczególnie cennych eksponatów bez konieczności ich zabezpieczania, łatwe wprowadzanie zmian wirtualnych ekspozycji